در حسرت ديدار تو بگذار بميرم

                                             بگذار به دلخواه تو آرام بميرم

بگذاركه چون شمع كنم پيكرخودآب

                                             در بستر اشك افتم وناچار بميرم

مي ميرم ازاين دردكه جان دلگرم نيست

                                             تا ازغم عشق تو دگر بار بميرم

تا بوده ام اي دوست وفادار تو بودم

                                             بگذار بدان گونه وفادار بميرم...!

ادلم را به دریا می سپارم در یای بی کران خوبی ها

دریایی که غم و اندوه مرا پاک کند

دل قدرتی دارد که می تواند برخو بی هاحکومت کند .

دل اگر متصل به اقیانوس بی کران معنویت باشد واگر خدایی باشد

آه خدایا.......خدایا.......به گریه های نیمه شب عاشقانت قسم

که تو بالاترین دستی . گویا ترین زبانی و حقیقی ترین نگاهم 

تو بال پروازم باش تا اوج بگیرم...

پناهم باش....!

چقدر سخته تو چشماي كسي نگاه كني كه تمام

عشقتو دزديد و به جاش يه زخم هميشگي رو

به قلبت هديه داده زل بزني و به جاي اين كه

لبريز از كينه و نفرت بشي حس كني هنوز هم

دوسش داري... چقدرسخته دلت بازبه ديواري

تكيه بده كه يه بار زير آوار درو غش همه ي

وجودت له شده چقدر سخته وقتي پشتت بهشه

دنياي اشك گناهاتو خيس كنه اما مجبور باشي

بخندي تا نفهمه هنوز هم دوسش داري......!!!

كاغذتم

كاغذتم احساست رو روم بنويس

عصبانيتت رو روم خط خطي كن

اشكاتو باهام پاك كن

حتي اگه سردت شد بسوزونم تا گرم شي

فقط دورم ننداز.....!!!

زندگي را دوست دارم       گرچه مي دانم بي رحم

است

بهار را دوست دارم          گرچه مي دانم عمرش

كوتاه است

گل را دوست دارم            گرچه مي دانم زود

 پژمرده مي شود

پاييز را دوست دارم         گرچه فصل مردگان است

ودرآخرتورا دوست دارم  گر چه مي دانم فراموشم

خواهي كرد.!

سبک کن لحظه هایم تو که

دریای چشمانت سراب مهربانی هاست

در این فصل کدورت ها

دراین مرگ صداقت ها

در این صحرای خشک کینه ورزی ها

توئی آن تک گل صحرای تنهایی

دراین تنهایی احساس...

ودر این کوشش بیهو ده دل ها

برای مهربان بودن...

سراب عشق را من در

بیابان های حسرت جست وجو کردم

مرا با خود ببر...

تا ساحل جاری شدن در خاطرات کودکی

مرا تاساحل بودن

مرا تا ساحل دریا شدن

مرا تاساحل یک گل

مرا تابودن یک یاس

ببر با خود از این در یای طوفانی...

عشق چیست؟

حدیث عشق راز زندگی است.پرواز عاشق با عشق است.

عشق آغازی بی انجام عشق خورشیدی بی غروب.

عشق دریایی بی ساحل عشق فریادی بی سکون .

عشق طوفانی بی امان عشق آتشی بی خاکستر.

عشق تولدی دیگر عشق فصلی بی خزان .

عشق ماهی بی خوف عشق بامدادی خمار.

ودر پایان من عشق را این گونه آغاز کردم...............

ع:عبرت گرفتن ش:شلاق زمانه ق:قضای دنیا

قضای دنیا را دیدم شلاق زمانه را خوردم ولی عبرت نگرفتم....!!!!